سبد خرید شما خالی است 
ریزش مو: علل، انواع و راههای درمان
ریزش مو یکی از نگرانکنندهترین مشکلاتی است که میلیونها نفر در سراسر جهان با آن روبهرو هستند. از دست دادن موهای سر میتواند تأثیر عمیقی بر اعتماد به نفس و کیفیت زندگی داشته باشد. اما پیش از اقدام به هر درمانی، باید علت اصلی ریزش مو را شناسایی کرد؛ چراکه درمانهای مختلف برای علل مختلف به کار میروند.
بهطور طبیعی، هر انسانی روزانه بین ۵۰ تا ۱۰۰ تار مو از دست میدهد. این میزان طبیعی است و نباید نگرانکننده باشد. ریزش مو زمانی مشکلساز میشود که از این حد فراتر رود یا رشد موهای جدید متوقف شود.
انواع ریزش مو
۱. آلوپسی آندروژنیک (Alopecia Androgenetic)
شایعترین نوع ریزش مو که به «طاسی الگودار» نیز معروف است. در مردان با عقبنشینی خط رویش مو از پیشانی و نازک شدن موهای تاج سر آغاز میشود. در زنان معمولاً به صورت نازک شدن کلی موها خود را نشان میدهد. این نوع ریزش مو ریشه ژنتیکی دارد.
۲. آلوپسی آرهآتا (Alopecia Areata)
یک بیماری خودایمنی که در آن سیستم ایمنی به ریشه موها حمله میکند و باعث ریزش موهای سکهای شکل میشود. در موارد شدید میتواند به از دست رفتن تمام موهای سر یا حتی بدن منجر شود.
۳. تلوژن افلوویوم (Telogen Effluvium)
ریزش موی ناگهانی و موقت که معمولاً ۲ تا ۳ ماه پس از یک رویداد استرسزا یا بیماری رخ میدهد. در بیشتر موارد موقتی است و موها دوباره رشد میکنند.
۴. آلوپسی اسکارگذار (Scarring Alopecia)
در این نوع، ریشه موها دچار آسیب دائمی میشوند و موها دیگر رشد نمیکنند. معمولاً ناشی از التهاب یا عفونت است.
علل شایع ریزش مو
عوامل هورمونی
• تغییرات هورمونی در دوران بارداری، زایمان و یائسگی
• اختلالات تیروئید (کمکاری یا پرکاری)
• سندروم تخمدان پلیکیستیک (PCOS)
کمبودهای تغذیهای
• کمبود آهن (شایعترین علت در زنان)
• کمبود ویتامین D
• کمبود بیوتین (ویتامین B7)
• کمبود روی (زینک)
• کمبود پروتئین در رژیم غذایی
استرس
استرس مزمن یا ضربات روحی شدید میتوانند چرخه رشد مو را مختل کنند و باعث تلوژن افلوویوم شوند.
بیماریهای زمینهای
• کمخونی
• بیماریهای خودایمنی
• عفونتهای قارچی پوست سر
داروها
برخی داروها میتوانند ریزش مو را به عنوان عارضه جانبی ایجاد کنند:
• داروهای شیمیدرمانی
• داروهای رقیقکننده خون
• برخی داروهای فشار خون
• داروهای ضد افسردگی
آسیبهای مکانیکی
• کشیدن موهای محکم به صورت مداوم (مانند دماسبی تنگ)
• اتو و سشوار با دمای بسیار بالا
• رنگ و مواد شیمیایی تهاجمی
تشخیص
پزشک برای تشخیص علت ریزش مو از روشهای زیر استفاده میکند:
• بررسی سابقه پزشکی و خانوادگی
• آزمایش خون: برای بررسی سطح هورمونها، آهن، تیروئید و ویتامینها
• آزمون کشش مو (Pull Test): کشیدن ملایم دستهای از موها برای ارزیابی میزان ریزش
• بیوپسی پوست سر: در موارد پیچیدهتر
• درموسکوپی: بررسی موهای سر با دستگاه مخصوص
روشهای درمان
داروهای موضعی
• مینوکسیدیل (Minoxidil): یکی از اثربخشترین داروهای بدون نسخه که جریان خون به ریشه موها را افزایش میدهد. برای مردان و زنان در غلظتهای مختلف موجود است.
داروهای خوراکی
• فیناستراید: برای آلوپسی آندروژنیک در مردان تجویز میشود.
• اسپیرونولاکتون: برای زنانی که ریزش مو ناشی از هورمونهای آندروژن است.
درمانهای پیشرفته
• PRP (پلاسمای غنی از پلاکت): تزریق پلاسمای خون بیمار به پوست سر برای تحریک رشد مو.
• لیزر سطح پایین (LLLT): تحریک ریشه موها با نور لیزر.
• کاشت مو: انتقال فولیکولهای مو از نواحی پرمو به نواحی طاس.
اصلاح سبک زندگی
• تأمین کمبودهای تغذیهای از طریق رژیم غذایی یا مکمل.
• مدیریت استرس با تکنیکهایی مانند مدیتیشن و ورزش.
پرهیز از آسیب حرارتی و مکانیکی به موها
• استفاده از شامپوی ملایم و مناسب نوع پوست سر
چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟
• ریزش مو ناگهانی و شدید
• ریزش موی تکهتکه یا سکهای شکل
• همراه شدن ریزش مو با خارش، قرمزی یا پوستهریزی پوست سر
• ریزش مو همراه با سایر علائم بیماری
ریزش مو در اغلب موارد قابل درمان یا کنترل است، به شرطی که علت اصلی به درستی شناسایی شود. خوددرمانی میتواند شرایط را پیچیدهتر کند؛ بنابراین مشورت با یک متخصص پوست یا تریکولوژیست (متخصص مو) اولین و مهمترین قدم است. با درمان مناسب و صبر، بسیاری از انواع ریزش مو قابل برگشت هستند.
